Parafia Opieki Św. Józefa przy ul. Ołbińskiej we Wrocławiu powstała 1 stycznia 1966 roku z podziału parafii NMP na Piasku, św. Bonifacego, parafii Katedralnej i parafii św. Michała Archanioła. Erygowana została aktem Ordynariusza Archidiecezji Wrocławskiej J.E.Księdza Arcybiskupa Bolesława Kominka z dnia 22.XII.1965 r. Do parafii weszły następujące ulice: ul. Bażancia, ul. Bociania, ul. Brűcknera (n-ry nieparzyste), ul. Buczka, ul. Bydgoska, ul. Czajcza, ul. Dolna, ul. Ełcka, pl. Engelsa (n-ry 3 – 10), ul. Gęsia, ul. Gołębia, ul. Jagiellończyka (n-ry od 25 – 32 do końca), ul. Jaskółcza, ul. Jedności Narodowej (n-ry 31 – 135 i 34 – 210), ul. Kilińskiego (n-ry nieparzyste od 19 do końca), ul. Kluczborska (n-ry 1 – 25 i 2 – 22), ul. Kręta, ul. Kukułcza, ul. Kuropatwia, ul. Kwidzyńska, ul. Łąka Mazurska, ul. Mewia, ul. Mokra, ul. Myśliwska, ul. Niemcewicza, ul. Nowowiejska (n-ry 1 – 23), ul. Obrońców Pokoju (od n-ru 47 do końca), ul. Oleśnicka (n-ry 1 – 23 i 2 – 22), ul. Olsztyńska, ul. Ołbińska, ul. Poniatowskiego, ul. B. Prusa (n-ry 2 – 42), ul. Rakowa, ul. Roosevelta, ul. Rychtalska, ul. Sikorcza, ul. Słowiańska, ul. Szczygla, ul. Szpacza, ul. Toruńska, ul. Wilgowa, ul. Wilgotna, ul. Wronia, ul. Wygodna, ul. Żeromskiego (n-ry 2 – 46). W dniu powstania parafia liczyła 15.000 mieszkańców. Pierwszym administratorem parafii został mianowany O. Berchmans, Stanisław Kamiński OCD, wikarymi: O. Gracjan Bałys OCD i O. Pius Patecki OCD. „Praca duszpasterska w parafii Opieki Św. Józefa przy kościele pod wezwaniem Opieki Św. Józefa i Matki Bożej Ostrobramskiej została podjęta przez O.O. Karmelitów Bosych z pewnymi zastrzeżeniami płynącymi z wierności zakonników dla specyficznego charakteru powołania w kościele. W nurcie kontemplacyjnym, a nawet pustelniczym ich życia jest miejsce jedynie na duszpasterstwo doradcze, rekolekcyjne rozwijające specjalne życie wewnętrzne dusz”[1]. Pomimo tych zastrzeżeń w obliczu konieczności zajęcia się pracą parafialną Ojcowie Karmelici Bosi pozytywnie odpowiedzieli na prośbę ks. arcybiskupa Bolesława Kominka i zorganizowali życie parafialne oraz stworzyli dynamiczny ośrodek katechetyczny. Normalną pracę parafialną rozpoczęli od początku roku 1966. Powstały księgi metrykalne i kronika parafialna. Rozpoczęła działanie kancelaria parafialna czynna codziennie w godz. 10 - 12 i 16 - 18, która znalazła swoje miejsce przy salach katechetycznych, w domu zakonnym Ojców Karmelitów. Oprócz pracy w kościele parafialnym Ojcowie Karmelici podjęli się posługi duszpasterskiej w klinice przy ul. Poniatowskiego 2 i w kaplicy S.S. Józefitek przy ul. Prusa 28, znajdujących się na terenie parafii oraz w kaplicy S.S. Karmelitanek Bosych na Zalesiu. Obecnie  pełnią też posługę duszpasterską w szpitalu MSW przy ul. Ołbińskiej.

Z okazji otwarcia nowej parafii 1.I.1966, o godz. 17-tej J. Eksc. Ks. Bp. Andrzej Wronka poświęcił w kościele dwa nowe ołtarze: św. Judy Tadeusza i św. Antoniego, aby jak czytamy w kronice parafialnej „parafianie w swoich codziennych troskach i kłopotach znajdowali wsparcie u świętych patronów. Po poświęceniu ołtarzy rodzice chrzestni podchodzili do nowopoświęconych ołtarzy, całowali je, wkładali na nie ręce”.[2] Ofiarę Mszy Św. przy wielkim ołtarzu, w intencji nowopowstałej parafii, złożył O. Prowincjał Karmelitów Bosych O. Otto Filek OCD, a kazanie okolicznościowe wygłosił Ks. Bp Andrzej Wronka.

Normalne życie parafialne skupiało wiernych na 9 Mszach Św. w niedziele: o godz. 6.00, 6.30, 7.00, 7.30, 8.00, 9.00, 10.00, 17.00 dzieci i młodzież oraz 18.00 dla starszych, którzy nie mogli być na Mszy Św. przed południem, tak że każdy mógł znaleźć odpowiednią dla siebie porę, aby w Mszy Św. uczestniczyć. Również w tygodniu odprawiane były w pewne dni Msze Św. i liczne nabożeństwa.

Nowopowstała parafia objęła nauczaniem religii wszystkie klasy szkolne, od klasy pierwszej aż po klasy licealne. Ciekawą inicjatywą parafii było zorganizowanie kursu dokształcającego dla młodzieży zaniedbanej, która we właściwym czasie nie przystąpiła do I Komunii Św. Parafia przygotowywała  też wiernych do innych sakramentów.

Rok utworzenia parafii opieki Św. Józefa – 1966, to zarazem rok Tysiąclecia Chrztu Polski. Nowa parafia aktywnie uczestniczyła w modlitwach i obchodach związanych z Milenium. W trzecią niedzielę Wielkiego Postu odczytany był na wszystkich Mszach św. List Apostolski Ojca św. Pawła VI do narodu polskiego na Sacrum Poloniae Milenium, Tysiąclecie Chrztu Polski. Czwarta niedziela Wielkiego Postu stała się dniem szczególnych modlitw w tej intencji. Przez cały dzień trwało wystawienie Najświętszego Sakramentu. W tym dniu parafia rozpoczęła rekolekcje wielkopostne dla wszystkich grup wiekowych. Rekolekcje dla starszych poprowadził ks. mgr Leon Jezierski, kaznodzieja katedralny, proboszcz w Wałbrzychu. Na wielkie obchody parafianie przygotowali  przede wszystkim dusze i serca, ale troszczyli się także o świąteczny wygląd kościoła. Wokół kościoła zostały posadzone drzewka i ozdobne krzewy, w klombach kwiaty. W kościele na Wielką Sobotę stanęła nowa chrzcielnica, po raz pierwszy w parafii poświęcono wodę chrzcielną, parafianie odnowili przyrzeczenia Chrztu Świętego, które były przypomnieniem Chrztu Polski sprzed 1000 lat[3]. Delegacja parafii wzięła udział w uroczystościach milenijnych na Jasnej Górze w Częstochowie w uroczystość  Królowej Polski, 3 maja, a cała parafia przygotowała się do tego wydarzenia przez triduum, a także wzięła udział w uroczystym Akcie Tysiąclecia – oddania Polski Matce Najświętszej w wieczystą niewolę miłości. Delegacje parafialne wzięły również udział w innych obchodach milenijnych: w koronacji figurki Matki Bożej w Bardzie Śl. 3 lipca 1966, w obchodach Milenium Ziem Zachodnich w Trzebnicy w dniach 9-16 października, a w Milenium Zakonów w Kościele OO. Dominikanów we Wrocławiu w uroczystej Mszy św. koncelebrowanej brał udział proboszcz parafii O. Stanisław Kamiński OCD. W kościele Opieki św. Józefa 16 października, odbyło się uroczyste nabożeństwo milenijne o godz. 10.00 – Msza św. z kazaniem, wystawienie Najświętszego Sakramentu, procesja wokół kościoła, Te Deum i Modlitwa Tysiąclecia.[4]

Parafia Opieki w. Józefa w kształcie nadanym jej przez akt erekcyjny przetrwała do roku 1986, kiedy to z racji ustanowienia Wikariatu Samodzielnego we Wrocławiu przy ul. Kętrzyńskiej 35 pw. Matki Bożej Miłosierdzia, zostały z niej wyłączone następujące ulice: ul. Bażancia, ul. Bociania, ul. Bydgoska, ul. Czajcza, ul. Ełcka, ul. Gęsia, ul. Gołębia, ul. Jaskółcza, ul. Kromera, ul. Kukułcza, ul. Kuropatwia, ul. Kwidzyńska, ul. Łąka Mazurska, ul. Mewia, ul. Mokra, ul. Olsztyńska, ul. Rakowa, ul. Sikorcza, ul. Szczygla, ul. Szpacza, ul. Toruńska, ul. Wilgotna  i  ul. Wronia[5].  


 

[1] Archiwum Parafii Opieki św. Józefa, Kronika Parafii (KP), s. 12

[2] Tamże

[3] Tamże, s. 9

[4] Tamże, s. 10

[5] Zb. Gorzkiewicz, Parafia Matki Bożej Miłosierdzia we Wrocławiu, Wrocław – Köln 1996, s. 61-63